Gonneke Huizing

Ik droom: ik ben vier jaar en mijn ouders besluiten om me naar een wereldberoemde kostschool in het buitenland te sturen om schrijver te worden. Als ik wakker word, denk ik: wat voor school zou dat zijn? Zouden daar alleen schrijvers lesgeven? En zou iedere kleuter toegelaten worden of alleen de bijzonder getalenteerde? Alleen de vierjarigen bijvoorbeeld die al goed kunnen lezen of die alle letters van het alfabet al perfect kunnen schrijven. Ik zou er een prachtig verhaal over kunnen bedenken, maar dat zou mijn levensverhaal heel veel geweld aandoen. Ik ga namelijk op vierjarige leeftijd gewoon naar de kleuterschool in het centrum van Groningen, in de buurt van mijn huis en word elke dag door het rijtje opgehaald. Het rijtje is een groepje kleuters die allemaal in de binnenstad wonen en onder leiding van een juf naar school lopen. Het is dan 1964. Ik heb een hekel aan plakken en knippen en zit het liefst, hoe kan het ook anders voor een schrijfster in de dop, in de boekenhoek. Als ik naar groep 3 ga, ben ik dolgelukkig. Eindelijk leer ik in no time van de liefste juf der juffen lezen én schrijven. Ik schrijf schriften vol. Een keer win ik zelfs de eerste prijs met een verhaal. Op de middelbare school en tijdens mijn studie Nederlandse Taal- en Letterkunde, schrijf ik niet meer. Dat komt pas weer in 1994 als ik mijn eerste computer aanschaf. Ik werk dan al tien jaar als lerares Nederlands op een middelbare school. In 1996 verschijnt mijn eerste boek Mes op de keel. Dat boek komt in de top vijf van de Jonge Jury en wordt in het Duits vertaald. Dat succes geeft mij schrijfvleugels en ik schrijf bijna elk jaar een boek. Mijn ideeën komen overal vandaan. Van mijn drie dochters, mijn leerlingen, de kranten, het internet, de televisie enzovoort. De ideeën liggen gewoon op straat. Een belangrijk thema in mijn werk is macht en onmacht. Pesten heeft daarmee te maken. Immers, de onmacht van de gepeste geeft de pester de macht om zijn gang te gaan. In veel van mijn boeken komt dat thema aan de orde. Wat ik het leukst aan schrijven vind, is dat ik de baas over mijn verhaal ben. De schrijfster bepaalt namelijk het doen en laten van de personages. Ik ben getrouwd en heb drie dochters die in respectievelijk 1993, 1995 en 2006 zijn geboren. Ik woon samen met man, jongste dochter en drie poezen in de stad Groningen. Ik ben fulltime schrijfster en Schoolschrijver.