Els Ruiters

Ik ben geboren in 1964, kom uit Eindhoven en ben de jongste van vijf kinderen. Bij ons thuis werd altijd veel gelezen (overal lagen kranten en boeken en dat is nog steeds zo), er werd veel getekend (papier, potloden, stiften waren er nooit genoeg in huis) en muziek gemaakt. Verder kan ik me van vroeger nog herinneren dat ik veel buiten speelde, dat ik in de zomer met mijn broer badmintonde totdat het te donker was om de shuttle te zien en dat ik voor een dubbeltje (tien cent) op woensdagmiddag snoep mocht kopen in een buurtwinkeltje.

Van de lagere en middelbare school weet ik dat ik taal/Nederlands het leukst vond. Ik begreep niet waarom anderen opstellen schrijven zo vervelend vonden. Dat was toch vet?! Ook toen ik van school kwam bleef ik het leuk vinden om verhalen te verzinnen. Een schrijfopleiding of -cursus heb ik niet gevolgd. In 2003 deed ik mee aan een schrijfwedstrijd van een plaatselijke krant. Tot mijn eigen verbazing zat ik bij de winnaars, en niet veel later won ik ook een prijs van een verzekeringsmaatschappij die een verhalenwedstrijd had uitgeschreven. Het leverde me boekenbonnen op en een stuk in de krant, en toen had ik de smaak te pakken. Ik schreef van alles, voor volwassenen en voor kinderen, grappig, triest, spannend, eng, korte en lange verhalen. Ik probeerde het allemaal. In jeugdverhalen kan ik mijn ei het beste kwijt, heb ik gemerkt. Voor kinderen kan het niet gek genoeg zijn, alles mag en alles kan. Mijn jongste dochter nam eens een verhaal mee naar school waar de juffrouw het voorlas in de klas. Kort daarna kwamen er klasgenootjes aan de deur die vroegen hoe het verderging, want de juf las niet snel genoeg voor. Dat vond ik zó leuk, dat ik voorgoed besmet was met het schrijversvirus.

Het liefst ga ik met mijn laptopje in een gemakkelijke stoel zitten. Soms typ ik op één avond tienduizend woorden, andere dagen zijn het er soms maar tien. Ik schrijf omdat ik het leuk vind, omdat het heerlijk is om mijn eigen fantasiewereld te maken, precies zoals ik het wil. Mijn favoriete verhalen zijn dan ook die waarin realiteit en fantasie als puzzelstukjes in elkaar passen. Zodat je denkt: het kan niet maar toch? En wat nou als??

Als ik geen inspiratie heb, lees ik meestal een stukje in Harry Potter (deel 1 is wat mij betreft het beste). De stijl van J.K. Rowling vind ik zo soepel en baanbrekend dat ik er echt van onder de indruk ben. Ik neus ook veel in grafische boeken en computerboeken. Ik vind veel dingen leuk om te lezen als ze maar allemaal één ding gemeen hebben: ze moeten spannend of verrassend zijn.

In het dagelijkse leven werk ik parttime als dtp-er/grafisch vormgever. Wat dat is? Een dtp-er maakt teksten en foto’s klaar voor drukwerk. Of verzint er een mooie vorm voor, of een goede verpakking. Alles gaat met de computer. Eigenlijk is het net tekenen, knippen, plakken en kleuren, maar dan op de computer. Ik vind het erg leuk werk. En schrijven? Daar komt voorlopig nog geen einde aan.

© Foto: Els Ruiters

Lees meer
Els Ruiters