‘Af en toe liepen de rillingen over mijn rug en werd ik ijskoud’

‘Af en toe liepen de rillingen over mijn rug en werd ik ijskoud’

Brieven aan Paul van Loon

Paul van Loon maakte heel wat kinderen tot enthousiaste lezers, maar ook tot enthousiaste briefschrijvers. Op de uitgeverij komen jaarlijks zo’n 1000 tot 1500 brieven en mailtjes binnen. Veel vragen kunnen beantwoord worden door een bezoek aan de website, maar post wordt ook beantwoord. En werkstukmakers en spreekbeurthouders krijgen een fotokaart, poster of bladwijzers om uit te delen in de klas.

Op deze pagina

‘Dit was het eerste boek van jou wat ik heb gelezen, maar zeker niet de laatste. M’n komplimenten! P.s. ik vind de tekeningen ook erg mooi’.

Brief van 'een favoriet lezer'

Lekker griezelen

Dat kinderen zich heel goed in Pauls boeken in kunnen leven, zelfs met lichamelijke gevolgen, bewijst de brief van dit meisje. ‘Ik vind de griezelbus heel leuk. Af en toe liepen de rillingen over mijn rug en werd ik ijskoud.’

Slapeloze nachten

Soms blijken kinderen van hun nachtrust te worden beroofd: ‘Ook bent u geslaacht mijn bang te maken omdat ik het alleen overdag durfde te lezen’.

Sommige kinderen hebben het plan opgevat zelf schrijver te worden, en weten al precies waar hun boek over zal gaan. ‘Over een meisje en ze wil naar haar vader in Amerika. Natuurlijk beleefd ze allemaal avonturen bijvoorbeeld dat ze in België is en daar een week ontvoerd wordt en dat ze bij volle maan een piraat tegenkomt enz.’

Fans zijn het niet overal mee eens

Kritiek is er ook wel eens. Deze briefschrijver is het niet eens met het einde van De Griezelbus. ‘Ik vind je nieuwe boek De griezelbus te gek, maar ik was een beetje teleurgesteld over het slot. Nou was dat ook wel goed hoor, maar ik had ‘gewild’ (in mezelf) dat de schrijver eigenlijk geen weerwolf zou worden of beter gezegd geen echte. Ik vond het zo maf, die ‘P. Onnoval’ was in het hele boek zo’n sympathieke man en dan ineens wordt ie doodgeschoten door een vreemd meisje.’

De brieven getuigen meestal van groot respect, in de trant van: Beste meneer van Loon, u bent de allerbeste schrijver van de hele wereld. Of, zoals in deze brief ‘de besteste schrijfert van de wereld’.

Maar soms is de toon wat laconieker. Zoals het meisje dat materiaal voor haar spreekbeurt toegestuurd had gekregen en ín haar bedankbriefje zegt: Thanks voor de omslagen. En, was de 7 goed genoeg? Ik hoop het wel en anders heb je maar pech!!! Maar of Paul toch ook nog maar het omslag van zijn nieuwe boek en zijn telefoonnummer wil sturen.

Opdrachten krijgt Paul wel vaker. Bijvoorbeeld van het meisje dat graag haar verzameling uit wil breiden. ‘Ik wou vragen of je Walt Disneyspullen hebt. Zoek dozen op, snuffel in alle hoeken en gaten. Want ik spaar die dingen. Ik heb al best veel.’

Weerwolf in een rolstoel

Foto: Kim Roufs

Bijzonder is het verhaal van Romy, die Paul vroeg of er ook weerwolven in rolstoelen waren. Paul antwoordde dat hij dat niet wist. Jaren later kwam bij Paul tijdens het schrijven het beeld naar voren van een jongetje in een rolstoel… Dat jongetje móest in zijn verhaal terecht komen. Romy werd via sociale media opgespoord en kreeg een uitnodiging voor de presentatie van het boek waar zij inspiratie voor leverde: Griezelwielen.

Kinderen gaan ver voor Dolfje

Een verrassende kaart kwam uit Edinburgh, gestuurd door een jongetje dat zijn vader en moeder over had gehaald op vakantie naar Schotland te gaan. Deze enthousiaste fan wilde namelijk zelf alle locaties uit Pauls boek Meermonster ontdekken. We zien het voor ons… een ongeduldig jochie, rennend door Schotland, boek in de hand en ouders in zijn kielzog!

Ouders zijn ook blij!

Kinderen schrijven, maar volwassenen ook. Die brieven zijn van ouders die melden dat Paul hun véél liever voetballende of gamende zoontje aan het lezen had weten te krijgen, en hun brief daarom ondertekenen ‘met dankbare groet.’

En daar doet de schrijver het voor!